Oprócz bycia mgr. psychologii jestem też psychoterapeutką. To znaczy, że po studiach ukończyłam szkołę psychoterapii, która wyposażyła mnie w wiedzę i umiejętności do prowadzenie tej formy pomocy psychologicznej. To przygotowanie jest ważne, bo psychoterapia zakłada głęboką pracę, dotykanie najbardziej bolesnych i wstydliwych aspektów życia w bliskiej relacji międzyludzkiej. Żeby być światełkiem nadziei i motorem zmiany, terapeuta musi być profesjonalny: kompetentny, etyczny, czujący, świadomy własnych ograniczeń. Ja specjalizuję się w pomocy klientom w wieku rozwojowym, czyli dzieciom i młodzieży, jednak oni rzadko występują sami. Dlatego zawsze gdy pracuję z niepełnoletnim klientem umawiam się na jakiś udział jego bliskich w tym procesie. To, żeby „grać do jednej bramki” z dorosłymi jest dla mnie kluczowe. Przez lata pracy przekonałam się, że skuteczna praca z dziećmi wymaga innych kompetencji niż z dorosłymi- elastyczność w działaniu, poczucie humoru, przyjemność z zabawy są kluczowe. Mam sztamę z moim wewnętrznym dzieckiem i młodzi klienci to widzą i doceniają.